Сиёсат оид ба харид

1. Банақшагирии харид

1.1. Ҳадафи ниҳоии банақшагирии харид ин амали ҳамоҳангшуда ва маҷмӯӣ барои қонеъ кардани ниёз ба мол, хидмат ё кор дар сари вақт ва бо арзиши оқилона мебошад. Банақшагирии барвақт ва дақиқ барои пешгирӣ кардани хариди «лаҳзаи охирин», фавқулодда ё ба нақша гирифташуда, ки хилофи хариди самаранок ва муассир ва дар натиҷа шаффоф аст, муҳим аст. Илова бар ин, бештари сарфаи эҳтимолӣ дар раванди харид тавассути такмилдиҳии марҳилаҳои банақшагирӣ ба даст оварда мешавад. Ҳатто дар ҳолатҳое, ки банақшагирӣ душвор аст, ба монанди ҳолатҳои фавқулодда, чораҳои пешгирикунанда барои таъмини банақшагирии ҳолатҳои фавқулодда ва омодагии беҳтар барои ҳалли дархостҳои хариди дарпешистода метавонанд андешида шаванд.

1.2. Банақшагирии самарабахши харид ба ТҶ “Ҳамқадам” ва кормандони он имкон медиҳад, ки барои ноил шудан ба ҳадафҳои Ташкилот бо сифат ва миқдори дурусти захираҳои мавҷуда мунтазам кор кунанд; банақшагирии бесамари харид метавонад боиси нокомии ин ҳадафҳо гардад. Банақшагирии харид ва қабули таҷрибаҳои дурусти харид боиси пайваста арзиши беҳтарини пул мегардад; сифати баландтари лоиҳа ва расонидани хидмат; ва кам кардани хавфу хатарҳо ба Ташкилот. Пас аз қабули дархости пурра ва тасдиқи маблағгузорӣ аз ҷониби роҳбарияти ташкилот, шӯъбаи дахлдор метавонад дархостҳои худро ба Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот пешниҳод намояд. Дар сатҳи Ташкилот масъулият барои таҳияи нақша одатан ба зиммаи Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот гузошта мешавад, аммо дар баъзе мавридҳо он метавонад ба зиммаи дархосткунанда бошад. Нақшаи харид ҳамеша ба ҳисобҳои амалиёти харид, ки бояд дар давраи муайян анҷом дода шавад, асос меёбад. Баъзе эҳтиёҷоти харидро пешбинӣ кардан мумкин нест ва аз ин рӯ нақшаҳо ҳеҷ гоҳ дақиқ буда наметавонанд. Аммо плани харидори маҳсулот/хидмат аз руи нақшаи лоиҳа хануз аз набудани плани харид беҳтар аст. Нақши менеҷери маъмурият дар муайян кардани нақша ва стратегияи мувофиқи харид муҳим аст.

1.3. Барои интихоби стратегияи харид, маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот ё таъинкардаи ӯ бояд омилҳоеро ба мисли танзим ва қоидаи молиявӣ, расмиёти хариди Ташкилот, додани ваколатҳо, ҳадди ниҳоии молиявӣ, расмиёти дохилии барасмиятдарорӣ/тасдиқ ва мӯҳлатҳои маъмурии мувофиқ, намуди харид (молҳо, хизматрасониҳо ё корҳо), мураккабӣ ё хосияти талабот, шароити бозор, созишномаҳо ва/ё шартномаҳои аллакай мавҷудбуда (масалан, LTA) ва потенсиали хариди муштарак ба назар гирад.

2. Ҷалби ҷонибҳои манфиатдор

2.1. Дар он ҷое, ки вазъият мураккаб аст, ба таври мунтазам таҳлил кардани ҷонибҳои манфиатдор ва иштироки онҳо дар банақшагирии харид метавонад фикри хуб бошад. Ҷонибҳои манфиатдор ҳар як шахсе мебошанд, ки ба фаъолиятҳои харид, ки ҳадафҳои воқеӣ ё пешбинишавандаро амалӣ мекунанд, манфиатдор мебошанд. Онҳо метавонанд шарикони рушд, мизоҷон, корбарони ниҳоӣ, ҷомеаи шаҳрвандӣ, менеҷменти олӣ, молия, коршиносони техникӣ ва ғайраро дар бар гиранд. Муайян кардани манфиатҳо ва аҳамияти нисбии ҳар як ҷониб муҳим аст. Баъзан манфиатҳои ҷонибҳо гуногун шуда метавонанд ва дар бархӯрд ё рақобат бо ҳамдигар бошанд. Дар амал Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот одатан бояд муносибатҳои муштарак, вале мутамарказро бо ҷонибҳои манфиатдор инкишоф диҳад. Ин гӯш кардани нигарониҳо ва ғояҳои онҳоро дар бар мегирад, дар ҳолати зарурӣ ризоят ва огоҳ кардани онҳо, мубоҳисаи ниёзҳо, хоҳишҳо ва мутобиқ шудан ба ниёзҳои онҳо дар ҳолати зарурӣ.

3. Талабот барои харид

3.1. Талабот барои харид ин муайян ва тавсифи он чизе, ки лозим аст ва харида мешавад, ҷамъоварии маълумот, муайян кардани роҳҳои ҳалли мувофиқ ва муайян кардани талабот дар мушаххасоти молҳо, таҷҳизот, супоришҳои техникӣ (TОR) барои хидматҳо, тавсифи техникӣ ва нақшаҳои корҳои сохтмонӣ мебошад. Таърифи талабот ба таври расмӣ масъулияти Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот мебошад. Бо вуҷуди ин, Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот масъул аст, ки тавсифи техникии пешниҳодкардаи дархосткунанда равшан ва фаҳмо бошад ва ба рақобати одилона дар байни таъминкунандагон мусоидат намояд.

3.2. Барои муносибати систематикӣ ва гурӯҳӣ байни барнома/лоиҳа ва шӯъбаи маъмурият тавсия карда мешавад, ки тавсифи умумии техникй тартиб дода шавад. Саривақт ҷалб намудани шӯъбаи маъмурият метавонад аз ҳисоби таҷриба бо намудҳои шабеҳи талабот арзиши илова кунад. Дар анҷоми ин раванд, дархосткунанда бояд тавсифи анҷомшударо аз назар гузаронад, то боварӣ ҳосил кунад, ки он ба эҳтиёҷоти муайяншуда ҷавоб медиҳад.

4. Мушаххасоти хаттӣ барои харид

4.1. Истифодаи забони возеҳ ва дақиқ дар ҳама тавсифҳо муҳим аст, то хатарҳои тафсири нодурустро ба ҳадди ақал расонанд. Ҷалб кардани мутахассис барои азназаргузаронӣ ва исботи мушаххасот/TOR пеш аз ба охир расидан таҷрибаи хуб аст.

4.2. Хусусиятҳо ё тавсифи хусусиятҳои физикӣ ё функсионалии моли моддӣ бояд тавсифи муфассали талаботро пешниҳод кунанд. Онҳо бояд хусусияти умумӣ дошта бошанд, то рақобати васеътаринро фароҳам оранд. Мушаххасот метавонад ҳамчун як ё омезиши зерин ифода карда шавад:

1. Функсионалӣ - Тамаркуз ба он чизе, ки маҳсулот бояд иҷро шавад ва ба мавод ва андозаҳо камтар таваҷҷӯҳ зоҳир мекунад.
2. Иҷрои кор - Тавсифи он чизеро, ки бояд ба даст оварда шавад, на пешниҳоди тавсифи мушаххаси он, ки чӣ гуна бояд иҷро шавад. Барои таъмини сифат бояд ба стандартҳои дахлдори маҳсулот ва талаботи экологӣ истинод карда шавад.
3. Техникӣ - Тарҳ ва тафсилоти дақиқи молро муайян мекунад (яъне сифатҳои физикӣ, маводе, ки бояд истифода шавад, воридот ва баромади нерӯ, раванди истеҳсолӣ талаб карда мешавад ё дар ҳолати хидмат, усулҳои кори истифодашаванда). Аз сабаби беназирии худ, мушаххасоти тарроҳӣ метавонад рақобатро аз сабаби фарқиятҳо дар амалияҳои муҳандисӣ маҳдуд созад.

4.3. Ҳар се намуди мушаххасотро якҷоя кардан мумкин аст. То ҳадди имкон беҳтар аст; истифода бурдани мушаххасоти иҷроиш ва функсионалӣ на мушаххасоти техникӣ, зеро ин ба таъминкунандагон имкон медиҳад, ки ғояҳои алтернативӣ ва инноватсионалӣ ва ҳалли мушкилотро пешниҳод кунанд, ки аксар вақт ба истифодаи самараноки захираҳо оварда мерасонад. Бо вуҷуди ин, вобаста ба маҳсулот ва эҳтиёҷоти корбари ниҳоӣ, талаботҳои муайян наметавонанд танҳо дар истилоҳҳои функсионалӣ ва иҷроиш ба таври кофӣ муайян карда шаванд. Илова бар ин, талаботҳои ҳадди ақал бояд қайд карда шаванд.

5. Нақшаи маҷмӯии харид

5.1. Пас аз ҷамъоварӣ кардани маълумот аз тамоми манбаъҳои мувофиқ он бояд дар нақшаи умумии харид муттаҳид карда шавад. Таҳлили нақша имкон медиҳад, ки муттаҳидсозии эҳтимолии харидҳо барои ноил шудан ба сарфаи миқёс, беҳтар истифода бурдани захираҳо ва шарҳи миқёси фаъолияти харидро пешниҳод намояд. Илова бар ин, нақшаҳо ҳамчун воситаи идоракунӣ истифода шуда, метавонанд давраҳои вақтро муайян кунанд, ки дар онҳо фоизи зиёди амалҳои харид заруранд. Ин маълумот метавонад дар банақшагирӣ ва тақсими сарбории корӣ байни барнома/лоиҳаҳо ва шӯъбаҳои маъмурӣ/молия кӯмак расонад. Нақшаҳои маҷмӯии харид одатан ҳар сол таҳия карда мешаванд, аммо дар баъзе ҳолатҳое, ки муайян кардани эҳтиёҷот душвортар аст, онҳо метавонанд ҳар семоҳа ё нимсола анҷом дода шаванд. Маълумот дар бораи нақшаи маҷмӯии харид бояд аз ҷониби масъули шӯъбаи маъмурият аз дархосткунанда, нақшаҳои лоиҳа/барномаҳо, системаи пешгӯӣ ва дархостҳои фондӣ ҷамъоварӣ карда шавад.

5.2. Маълумоте, ки ҳадди аққал барои нақша ҷамъоварӣ карда мешавад:

1. талаботи пешбинишуда ба мол/хизматрасонӣ/кор;
2. миқдор;
3. талаботи вақти расонидани;
4. буҷети тахминӣ.

6. Раванди харид ва ҳадди ниҳоӣ

6.1. Мақсади муайян ва интихоби раванди мувофиқи харид ин дарёфти роҳи беҳтарини ба даст овардани ҳалли/натиҷаи қонеъ гардонидани эҳтиёҷоти корбари ниҳоӣ ба молҳо, корҳо ва хизматрасониҳо тавассути ба даст овардани нархҳои муфид ва шартҳои шартномавӣ тавассути раванди рақобатпазир буда, ки лозим аст, сари вақт таъмин намуда, ноил шудан ба принсипҳои хариди муассисаро роҳнамоӣ мекунад.

6.2. Раёсати маъмурият оид ба харид/муҳосиб ё сармуҳосиби ташкилот бояд мувофиқи мӯҳлате, ки дар нақшаи харид муқаррар шудааст, хотиррасонӣ фиристад. Шартнома оид ба пешниҳоди хизматрасонӣ/таъмини молҳо аз ҷониби шӯъбаи маъмурият бо фурӯшандагони интихобшуда таҳия ва ба анҷом мерасад.

6.3. Раванди таҳияи ҳуҷҷати дахлдор барои хариди мол ва хизматрасониро дар ҷадвали зерин беҳтар тавсиф кардан мумкин аст.

Ба ҳеҷ ваҷҳ ягон хариди ягона набояд ба харидҳои сершумор тақсим карда шавад ё аз рӯи мӯҳлат ё миқёс бо ният ё натиҷаи ғайричашмдошт тағйир додани сатҳи тасдиқ ё канорагирӣ аз ҳадди ниҳоӣ кам карда шавад.

Нақшаи 1. Ҳуҷҷатҳое, ки барои хариди мол ва хидмат зарур аст

7. Харидҳои миллӣ ва байналмилалӣ

7.1. Хариди молҳо ва хидматҳо дар дохили кишвар маъмулан бартарӣ дода мешавад ва хариди миллӣ метавонад дар ҳолатҳои муайян ва бо як қатор сабабҳо, аз ҷумла дар муқоиса бо хариди байналмилалӣ бартарият дошта бошад:

1. ҳолатҳои фавқулодда ва дастрасии фаврӣ;
2. ашёи дар маҳал дастрас буда, ба ниёзҳои маҳаллӣ мувофиқанд;
3. хизматрасонӣ, ки берун аз кишвар мавҷуд нест;
4. ашёи калонҳаҷми камхарҷ одатан дар маҳалҳо самараноктар харида мешаванд;
5. лоиҳа барои ҳавасмандкунӣ ё истифодаи хариди маҳаллӣ бо мақсади ҳавасмандкунии устуворӣ кӯшиш мекунад;
6. ва арзиши умумии харид, аз ҷумла хароҷоти нақлиёти байналмиллалӣ, агар аз худи маҳаллӣ харидорӣ карда шавад, камтар аст.

7.2. Ҳамзамон, ҳолатҳое низ ҳастанд, ки хариди байналмилалӣ бештар маъно дорад, ба монанди:

1. барои харидани мавод тахассуси махсуси техники лозим аст;
2. арзиши самаранокӣ ё шароити бозор;
3. иқтидори истеҳсолии маҳаллӣ барои маҳсулот кофӣ нест;
4. қобилияти назорати сифат кофӣ нест;
5. дар махалхо мавчуд набудани махсулот.

8. Раванди дархост

8.1. Ҳуҷҷатҳои дархост ҳуҷҷатҳое мебошанд, ки барои дархости молрасонҳои эҳтимолӣ барои пешниҳоди тиҷоратӣ, нархнома, ё пешниҳод оид ба пешниҳоди мол барои хизматрасонӣ ё корҳои зарурӣ истифода мешаванд. Ҳам пешниҳоди тиҷрати ва ҳам нархнома пешниҳод мебошанд.

8.2. Кормандони масъули Маъмурият бояд кафолат диҳанд, ки ҳамаи фурӯшандагони эҳтимолӣ дар як вақт маълумоти якхеларо мегиранд, барои омода кардани пешниҳодҳо; меъёрҳои арзёбии ченшавандае, ки ба фурӯшанда имкон медиҳанд, ки имконияти гирифтани ҷоизаи шартномаро фароҳам оранд; кафолат диҳед, ки шартҳои шартномаи ниҳоӣ ба таври возеҳ ифода карда шаванд ва ба ин васила фурӯшанда ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳоеро, ки онҳо бояд ворид кунанд, фаҳманд. Ҳама талаботҳо бояд ба таври возеҳ ифода карда шаванд, ки барои қабули шумораи кофии пешниҳодҳои ҷавобӣ мусоид бошанд, то натиҷа ба эҳтиёҷоти Ташкилот беҳтарин ҷавобгӯ бошад. Тартибҳо бояд ба таври возеҳ ифода карда шаванд, то вақти бефоидаи корманди масъул дар шарҳҳо пешгирӣ карда шавад.

8.3. Қоидаҳо ва меъёрҳои молиявии Ташкилот талаб мекунанд, ки ба истиснои баъзе ҳолатҳо, ҳама харидҳо натиҷаи тендерҳои рақобатпазир бошанд. Тендер як қисми муҳими раванди харид мебошад. Ба ғайр аз мулоҳизаҳои меъёрӣ ва ахлоқӣ, тендери одилонаи рақобатӣ як усули хеле самараноки ба даст овардани арзиши беҳтарин барои пул мебошад.

9. Намуд ва усули озмун

9.1. Дар ТҶ Ҳамқадам усулҳои асосии зерини дархост истифода мешаванд:

1. Дархост барои нархнома;
2. Даъват ба тендер.

Интихоби усули мувофиқ бо арзиши пешбинишудаи хариди мол ва хидматҳо муайян карда мешавад.

9.2. Вобаста аз арзиши харид, шароити бозор ва инчунин донистани бозор намудҳои гуногуни рақобатро истифода бурдан мумкин аст. Интихоб бояд анҷом дода шавад, ки оё истифодаи «рақобати кушод», ки ҳар як таъминкунанда метавонад иштирок кунад ё «рақобати пӯшида/маҳдуд», ки дар он рӯйхати кӯтоҳ ва даъвати ширкатҳои мушаххас пешниҳод карда мешавад. Ғайр аз он, бояд дар бораи сарчашмаҳои ҷуғрофӣ ва истифодаи рақобати байналмилалӣ ё маҳдуд кардани рақобат бо фурӯшандагони миллӣ ё минтақавӣ қарор қабул карда шавад.

9.3. Рақобати маҳдуд танҳо ба иштироки фурӯшандагон/таъминкунандагони интихобшуда дар дархост иҷозат медиҳад. Рақобати маҳдуд рақобатро бо рӯйхати мухтасари таъминкунандагоне, ки ба таври ғайри табъиз аз рӯйхати тасдиқшуда/рӯйхатҳои фурӯшандагон, тадқиқоти бозор ва ғайра интихоб шудаанд, маҳдуд мекунад.

9.4. Дар ҷараёни рақобати маҳдуд, ки дар он танҳо фурӯшандагони интихобшуда метавонанд дар дархост иштирок кунанд, ҳуҷҷатҳои дархост бояд танҳо ба фурӯшандагоне, ки дар рӯйхати кӯтоҳ ҷойгир шудаанд, дастрас карда шаванд. Рӯйхати мухтасар бояд аз ҷониби кумитаи харид омода карда шуда, сипас аз ҷониби Директори иҷроия пеш аз додани ҳуҷҷатҳои дархост тасдиқ карда шавад.

9.5. Ҳуҷҷатҳои дархост бояд дар як вақт ба ҳамаи фурӯшандагон ё тавассути почта (нусхаи қоғазӣ), курьер, факс ё почтаи электронӣ паҳн карда шаванд ё дар сурати гузаронидани тендери кушод ба таври электронӣ дар сомонаҳои интернети (untj.org, tenders.tj ва ғайра) дастрас карда шаванд.

10. Дархост барои нархнома

10.1. Дархост барои нархномаҳо барои хариди арзиш то 10 000 Сомони ва маҳсулот ва хидматҳои хуб муайяншуда истифода мешавад. Мумкин аст, ки талаби гирифтани як иқтибос барои ҳадди то 10000 сомони ва ҳадди ақал се нархномаи эътиборнок ва қобили қабул барои диапазони соомни – 10000<X<=30000 вуҷуд дошта бошад. Раванди мазкур қолабӣ нест ва одатан мӯҳлати қатъии пешниҳоди нархгузорӣ вуҷуд надорад.

11. Даъват ба тендер

11.1. Даъват ба тендер, инчунин даъвати тендер номида мешавад, ки одатан барои хариди зиёда аз 30 000 сомони барои молҳо ва хидматҳо истифода мешавад. Тавсия дода мешавад, ки дархостро ба зиёда аз се таъминкунанда пешниҳод кунед, то ҳадди аққал се ҷавоби дуруст гирифта шавад.

11.2. Барои таблиғ ва баргардонидани дархостҳо барои даъвати дархостҳо ё тендерҳо бояд вақти кофӣ дода шавад. Мушкилии мушаххасоти барои тендер заруриро ба назар гирифтан лозим аст. Дар ҳолатҳое, ки мушаххасот мураккаб нестанд, мӯҳлати аз 5 то 10 рӯзи кориро муқаррар кардан мумкин аст. Дар ҳолатҳое, ки мушаххасот мураккаб буда, коршиносӣ ё дигар кормандони техникиро талаб мекунанд, ба мӯҳлати аз 2 то 3 ҳафта иҷозат дода мешавад.

12. Қабули пешниҳодҳо

12.1. Ҷавобҳо ба дархости нархномаҳо метавонанд бевосита ба шӯъбаи маъмурият тавассути дастӣ, почта, факс ё почтаи электронӣ – info@hamqadam.tj ирсол карда шаванд. Барои нархномаҳо раванди расмии қабул талаб карда намешавад.

12.2. Ҷавобҳо ба даъват ба озмун ва тендерҳо дар лифофаҳои мӯҳршуда, ки дар беруни он бо рақами дархост ва дигар тафсилотҳо мувофиқи дастурҳои ба даъватшуда фиристодашуда нишон дода шудаанд, пешниҳод карда мешаванд. Ҳама пешниҳодҳо то сана ва вақти барои кушодашавӣ муайяншуда дар ҷои махсус мӯҳр ва ҳифз карда мешаванд.

12.3. Пешниҳодҳои почтаи электронӣ барои озмун ва тендерҳо бояд танҳо ба суроғаи почтаи электронии бехатар фиристода шаванд, ки танҳо ба кормандони таъиншуда, ки аз ҷониби Директори иҷроия барои қабули дархостҳо ё пешниҳодҳо ваколатдор шудаанд, дастрас аст. Дархостҳо ё пешниҳодҳо бояд ба почтаи электронӣ замима карда шаванд ва ҳама замимаҳо бояд дар формати таҳрирнашаванда бошанд. Пешниҳодҳои почтаи электронӣ, аз ҷумла ҳамаи замимаҳо, бояд чоп карда шаванд ва дар ҷои муҳофизатшуда бо дигар дархостҳои озмунӣ ва тендерӣ нигоҳ дошта шаванд.

13. Кушодани пешниҳодҳо

13.1. Барои пешниҳоди нархномаҳо барои молҳо ва хидматҳо то ҳадди ниҳоии 30000 сомони раванди расмии кушодашавӣ талаб карда намешавад.

13.2. Пешниҳоди даъват ба озмун ва тендерҳо одатан аз ҷониби маҷлиси ваколатдори харид барои хариди молҳо ва хизматрасониҳо аз ҳадди 30000 сомони гузаронида мешавад. Дархостҳо ё пешниҳодҳо дар вақти муайяншуда аз ҷониби аъзои комиссияи харид, ки аз ҷониби Директори иҷроия ваколатдор шудаанд, дар ҳузури фурӯшандагони эҳтимолӣ кушода мешаванд. Як корманди ташкилот бояд ба коммисияи озмунӣ ҳамчун шоҳиди таъиншуда дохил карда шавад, ки бояд мустақил бошад, яъне бевосита бо дархосте, ки кушодани дархостҳо ё пешниҳодҳо гузаронида мешавад, иштирок накунад. Аъзои коммисия бояд ҳар як саҳифаи ҳар як дархостро имзо карда, онро ба номи маъмурӣ барои омода кардани таҳлили муқоисавии озмун ва тендер пешниҳод кунанд.

13.3. Пешниҳодҳое, ки пас аз санаи анҷомёбӣ гирифта шудаанд, набояд қабул карда шаванд, ба истиснои ҳолатҳое, ки далелҳои оқилонае вуҷуд доранд, ки дер расонидани пешниҳод бо омилҳои берун аз назорати фурӯшанда ба вуҷуд омадааст. Дар ин мавридҳо ва танҳо дар сурате, ки то кушодашавии расмӣ гирифта шуда бошад, ин пешниҳодҳо метавонанд баррасӣ шаванд. Пеншиҳоди тиҷоратӣ, нархнома ё пешниҳод метавонад рад карда шавад, агар мушаххасот қаноатбахш набошад ё пешниҳод нопурра бошад.

14. Комисияи озмунӣ/тендерӣ

14.1. Комиссияи озмунӣ/тендерӣ бояд таъсис дода шавад ва аз ҷониби Директори иҷроия (бо фармон) ваколатдор карда шавад, ки ба роҳбарият оид ба тавсияҳо ва ҷоизаҳо аз ҳадди 30000 соомни маслиҳати хаттӣ диҳад. Масъулияти комиссияи озмунӣ/тендерӣ зерин аст:

1. барои супоридани маблағҳо ваколати дахлдор гирифта шудааст;
2. манфиатхои Ташкилот химоя карда мешаванд;
3. фаъолияти харид мувофиқи қоидаҳо, меъёрҳо ва дастурҳо амалӣ карда мешавад ва ба таҷрибаи пешқадами тиҷорат мувофиқат мекунад;

14.2. Комиссияи озмунӣ/тендерӣ бояд шахсе дошта бошад, ки корбари ниҳоӣ ё шӯъбаи дархосткунандаи харидро намояндагӣ мекунад, узви маъмурият ва як намояндаи шуъбаи молия. Одатан узвият аз се нафар кифоя аст, аммо агар не, он гоҳ узвияти панҷнафарӣ пешниҳод карда мешавад, ки метавонад кормандони мустақилро (ки бевосита бо дархосте, ки кушодани дархостҳо ё пешниҳодҳо гузаронида мешавад, иштирок намекунанд), коршинос ё мушовир дар бар гиранд. Агар харид ё хизматрасонӣ таҷрибаи мушаххасро талаб кунад, Ташкилот метавонад мутахассисро аз муассисаҳои СММ даъват намояд.

14.3. Қарорҳо дар бораи он ки кадом таъминкунанда тавсия дода мешавад, бояд тавассути муҳокима, ки ба консенсус оварда мерасонад, қабул карда шавад. Агар созиш ба даст наояд, тавсия бояд бо аксарияти овозҳо дода шавад. Дар чунин мавридҳо, муҳокима ва ихтилоф бояд пурра ҳуҷҷатгузорӣ карда шавад, то ба шахсе, ки ваколатдор барои қабули қарори ниҳоӣ кӯмак кунад.

14.4. Комиссия ҳисоботро дар бар мегирад, ки тавсияи худ ва иштирокчии интихобшударо дар бар мегирад ва бо асосноккунии он ҳисобот омода мекунад ва онро ба мақоми дахлдор барои тасдиқи ниҳоӣ, ки дар тақсимоти ваколатҳо зикр шудааст, мефиристад.

15. Интихоби дархост

15.1. Ҳама нархномаҳо, пешниҳодҳои тиҷоратӣ ё дархостҳо бояд дар асоси арзиши беҳтарин барои пул бо назардошти ҳамаи омилҳои дахлдор арзёбӣ шаванд. Барои тендерҳо ё дигар харидҳои арзишманд/мураккаб ё махсусгардонидашуда омилҳо метавонанд аз нарх, вақти таҳвил, интиқол ва шартҳои пардохт мураккабтар бошанд. Ҳамин тариқ, арзёбии дархости озмунӣ/тендерӣ аз ҷониби Комиссяи озмунӣ/тендерӣ бояд арзёбӣ шавад, ки он ба талаботи даъватнома оид ба озмун/тендер чӣ гуна мувофиқат кардааст.

15.2. Таҳлили муқоисавии озмунҳо/тендерҳо (Замимаи 6) бояд барои ҳама гуна харид, ки се нархнома ё дархости озмунӣ/тендериро талаб мекунад, пешниҳод карда шавад. Таҳлили муқоисавӣ ҳуҷҷатест, ки барои ҷамъбаст ва муқоисаи пешниҳодҳои фурӯшанда ё молрасон истифода мешавад. Он инчунин ҳуҷҷатҳо ва тафсилоти асосноккунии интихоби таъминкунандаи додашударо нишон медиҳад. Таҳлили муқоисавӣ аз ҷониби кормандони масъули маъмурӣ омода карда мешавад, ки аз ҷониби Директори иҷроия тасдиқ карда мешавад.

15.3. Барои тендерҳо, дар баробари таҳлили муқоисавӣ, ҳисоботи ниҳоӣ, ки дар он раванд ва интихоби ниҳоии аз ҷониби Комиссияи озмунӣ/тендерӣ анҷомдодашуда сабт шудааст, бояд таҳия ва аз ҷониби ҳамаи аъзоёни комссия имзо карда шавад. Дар ин гузориш бояд тавсифи раванди озмун/тендер, аз ҷумла номи ҳамаи аъзои Коммисия, ғолиби озмун/тендер ва сабабҳои интихоби ин молрасон ба унвони ғолиб ва ҳама гуна замимаҳо, аз ҷумла ҳама иқтибосҳо ва мактубҳои молрасонро дар бар гирад.

16. Истисно аз савдои рақобатӣ

16.1. Сиёсати молия ва қоидаҳои Ташкило муқаррар мекунанд, ки рақобат маъмулан усули муассиртарин барои таъмини арзиши беҳтарин барои пул мебошад. Бо вуҷуди ин, ин қоидаҳо инчунин эътироф мекунанд, ки истисноҳо барои ҳолатҳое имконпазиранд, ки дар он тендерҳои рақобатӣ барои Ташкилот ҷавоби мувофиқ намедиҳад. Дархосткунанда ва/ё Раёсати маъмурият бояд асосноккунии даст кашидан аз озмунро пешниҳод намояд.

16.2. Раванди озмун/тендер метавонад бекор карда шавад, агар бо асосноккунӣ қобили қабул муайян карда шавад, ки рақобат на ба манфиати Ташкилот мебошад. Дархостҳо оид ба хариди мол ва хизматрасониҳо дар ҳолатҳое зерин рад карда мешаванд:

1. Бозори рақобатӣ вуҷуд надорад - ин метавонад аз ҷониби монополияи расман эътирофшуда таъмин карда шавад; нархҳое, ки ҳукуматӣ муқаррар кардааст; талабот хидмат ё маҳсулоти хусусиро дар бар мегирад; ҳуҷҷатҳои асосии лоиҳа провайдери ягонаеро, ки бояд шартнома баста шавад, муайян мекунад; ё
2. Стандартизатсия - ин метавонад аз ҳисоби хариди ашёи мушаххас бо талаботи мушаххас бошад ва агар Ташкилот дар тамғаи муайян стандартизатсия карда бошад;
3. Ҳолатҳои фавқулода ё ҳолатҳои фавқулоддаи хидматрасонӣ имкон намедиҳад, ки дар сурати пешниҳоди даъватномаҳо ба тендер ё дархост барои пешниҳодҳо ё дубора интишори он дар ҳолатҳое, ки ин дархост ба натиҷаҳои қаноатбахш ноил нагардида бошад; ё
4. Ҳамкорӣ бо дигар созмонҳои СММ; ё
5. Рақобати охирин ноком шуд; ё
6. Даъватҳо оид ба озмун/тендер ё дархостҳо оид ба пешниҳодҳо натиҷаи қаноатбахш намедиҳанд ё дар мавриди мушаххас ба манфиати Ташкилот ҳисоб намешаванд.

16.3. Дар ҳамаи ҳолатҳои дар боло зикргардида сабабҳои дахлдор бояд дар шакли хаттӣ сабт карда шаванд ва аз ҷониби Директори иҷроя ё шахси таъинкардаи ӯ имзо карда шаванд. Доварӣ бояд истифода шавад ва дар баъзе ҳолатҳо бозор бояд аз ҷониби Шуъбаи маъмурият тафтиш карда шавад, то ки нархи гирифташуда одилона ва оқилона бошад.

16.4. Ҷоизаҳо инчунин метавонанд бар зидди тендерҳои мавҷуда, ки камтар аз шаш (6) моҳ доранд, бидуни оғози раванди тендери нав дода шаванд, ба шарте ки молрасон омода бошад, ки нархи аслиро дар шартҳои дархости аслӣ кам кунад ё нигоҳ дорад. Аммо, Маъмурият бояд кафолат диҳад, ки шароити бозор тағйир наёбад ва нархҳо рақобатпазир бошанд.

17. Хариди мустақим

17.1. Хариди мустақим метавонад бо таъминкунандагони мушаххас барои маҳсулот / хидматҳои мушаххас дар ҳолатҳои зерин анҷом дода шавад:

1. Агар бо молрасон шартномаи дарозмуддат баста шуда бошад;
2. Агар молрасон дар руйхати фурушандахои тасдикшуда ё феҳристи Ташкилот номбар шуда бошад.
3. Агар тартиби харид ва додани дархостҳои тендерӣ рад карда шуда бошад (ниг. Истисно аз савдои рақобатӣ)

18. Рӯйхати фурӯшандагон / феҳристи тасдиқшуда

18.1. Рӯйхати фурӯшандагони тасдиқшуда дорои маълумот дар бораи фурӯшандагоне мебошад, ки онҳо қобилияти қонеъ кардани сифат ва дигар талаботи Ташкилот нишон доданд. Ҳар як ашёи харидашуда, ки ба сифати маҳсулот таъсир мерасонад, бояд аз як молрасони тасдиқшуда харидорӣ карда шавад, ки барои пешниҳоди ин ашёи мушаххас, яъне молрасоне, ки асоснок карда шудааст/баҳо дода шудааст ва дар Рӯйхати фурӯшандагони тасдиқшуда ҷойгир шудааст.

18.2. Ташклиот метавонад рӯйхати тасдиқшудаи фурӯшандагонро барои ашёи мушаххас ва пурра муайяншудаи харид таъсис диҳад.

18.3. Рӯйхати фурӯшандагони тасдиқшударо барои шартномаҳои хидматрасонии касбӣ ва умумӣ, қарордодҳои технологияҳои иттилоотӣ, лоиҳаҳои сохтмонӣ истифода бурдан мумкин нест.

18.4. Ҳар як навсозии Рӯйхати фурӯшандагони тасдиқшуда а) ҳуҷҷатгузорӣ карда мешавад ва б) тасдиқи Раёсати маъмурият, Директори иҷроияро талаб мекунад. Раёсати маъмурият барои нигоҳдорӣ ва назорати руйхати пурӯшандагон ва инчунин кафолати баҳодиҳии сифати таъминкунандагон, мушаххасот ва ҳуҷҷатгузорӣ масъул аст.

18.5. Пас аз таъсиси руйхати фурӯшандагон, Раёсати маъмурият бояд онро давра ба давра (ҳар сола) аз назар гузаронад ва барои дар рӯйхат нигоҳ доштани фурӯшанда метавонад аз фурӯшанда нархи навтаринро барои илова кардан дар руйхат дархост намояд. Фурӯшанда сиёсатҳоро тағйир медиҳад, аз тиҷорат хориҷ мешавад ё нархҳоро баланд мекунад, ин метавонад маънои онро дорад, ки тиҷорат бо онҳо дигар фоидаовар нест.

18.6. Рӯйхати фурӯшандагонро дар ҷадвали электронии MS Excel пайгирӣ кардан мумкин аст.

19. Гуфтушунид

19.1. Бо довталабоне, ки нархнома ё дархостҳои тендерии онҳо баҳо дода шудаанд ва ба талаботи ҳатмӣ ва ҳадди ақал мувофиқат мекунанд, гуфтушунид гузаронида мешавад. Раванди гуфтушунид ва натиҷаи он дар ҳуҷҷати тендерӣ қайд карда мешавад. Музокирот дар сурати дархости як манбаъ иҷозат дода мешавад.

19.2. Гуфтушунид дар рафти озмун/тендер иҷозат дода намешавад. Аммо, пас аз ба итмом расидани раванди интихоб бо таъминкунандаи нархҳои пасттарин гуфтушинуд мумкин аст, аммо танҳо дар ҳолатҳои истисноӣ, ба монанди:

1. Маҳдудиятҳои буҷети мавҷуда барои харидани ашё(ҳо)-и дархостшуда кифоя нест ва молрасон розӣ мешавад, ки нархро пасттар диҳад.
2. Пешниҳод дорои таҷҳизот ё хидматҳои иловагӣ мебошад, ки дар ҳуҷҷати дархост талаб карда нашудаанд.

20. Бархӯрди манфиатҳо

20.1. Бархӯрди манфиатҳо вақте ба миён меояд, ки ҳангоми иҷрои вазифаҳои расмии худ корманд ё аъзои коммисия барои қабули қароре, ки шахсан ба ӯ манфиатдор аст, метавонад таъсир расонад. Кормандон набояд мансаб ё дониши худро, ки аз вазифаҳои хизматии худ гирифтаанд, ба манфиати шахсӣ, молиявӣ ё ба таври дигар ё ба манфиати ягон шахси сеюм истифода баранд.

20.2. Кормандон набояд дар интихоб ё идоракунии раванди муайяни харид иштирок кунанд, агар бархӯрди воқеӣ ё намоёни манфиатҳо вуҷуд дошта бошад.

20.3. Кормандон набояд ба муомилоти тиҷорӣ бо масъалаҳои тиҷоратии ҳамсар, фарзандон ва дигар аъзоёни наздики оила, дигар шахсони вобастаи хонавода ҷалб карда шаванд. Аъзои корманд наметавонад пора, ришва ё ҳама гуна манфиати шахсиро қабул кунад. Агар яке аз кормандони узв, ки барои интихоб масъул аст, изҳори нигаронӣ оид ба бархӯрди манфиатҳо доранд, онҳо бояд пеш аз ҳама ба роҳбарият ё комиссияи озмунӣ/тендерӣ дар бораи ҳама гуна иштирок ё гуфтушунид дар раванди харид хабар диҳанд.

21. Дархости пардохт

21.1. Истифодабарандагони ниҳоӣ бояд Талаботи пардохтро барои хариди молҳо ва хидматҳо (ниг. ба Замимаи 6) мувофиқи пешгӯиҳо/эҳтиёҷоти тасдиқшуда ва нақшаи тасдиқшудаи харид, ки дар боби боло баррасӣ шудаанд, пешниҳод мекунанд.

21.2. Талаботи пардохт аз ҷониби шахси таъиншуда дар шӯъбаи истифодабарандаи ниҳоӣ пешниҳод карда мешавад. Он бояд категория ва кодҳои банди буҷетро, ки барои онҳо хароҷот бояд анҷом дода шавад, муайян мекунад.

21.3. Иҷозатдиҳӣ/тасдиқи Талабномаи пардохт тибқи додани ҷадвали ваколатҳо, ки дастур зикр шудааст, дода мешавад.

21.4. Пас аз тасдиқ аз ҷониби мақомоти дахлдори тасдиқкунанда, дархости пардохт барои раванди минбаъда ба Маъмурият фиристода мешавад.

21.5. Раванди иҷрои дархости пардохт аз ҷониби Раёсати маъмурият ҳар моҳ назорат карда мешавад. Дархости пардохт бояд барои ҳама хариди молҳо ва хидматҳо пешниҳод карда шавад, ба истиснои хароҷоти сафар, зеро варақаи дархости сафар ҳамаи унсурҳои дар дархости пардохт инъикосшударо дар бар мегирад.

22. Хариди пули нақд

22.1. Ҳама харидҳо ба маблағи 1000 сомонӣ ҳамчун хариди ночизи нақд тасниф карда мешаванд ва аз тариқи пули нақд анҷом дода мешаванд ва барои ҳар як хариди пули нақд аз ҷониби шӯъбаи дахлдор талабномаи пардохти молиявӣ тартиб дода мешавад.

22.2. Ҳама хариди пули нақд аз ҷониби сармуҳосиби ташкилот дахлдор тасдиқ карда мешавад.

22.3. Ҳама дархости пардохтҳои тасдиқшуда ҳангоми пур кардани пули нақд ба шӯъбаи молия пешниҳод карда мешаванд.

22.4. Ҳар вақте, ки харид бояд анҷом дода шавад, шахси таъиншуда дар шӯъбаи дахлдор дархости пардохтро омода мекунад ва онро барои тасдиқ ба сармуҳосиби ташкилот дахлдор пешниҳод мекунад.

22.5. Шахси таъиншуда бояд тамоми дархостҳои пардохтро бо ҳуҷҷати тасдиқкунанда барои пардохт ба сармуҳосиби ташкилот пешниҳод намояд.