Шикоят, ҳодисаи ташвишовар ё пешниҳод — метавонед беном нависед. Мо ҳар як муроҷиатро баррасӣ мекунем.
Ном ва тамос ҳатмӣ нестанд. Агар худатон нанависед, мо намедонем, ки шумо кистед.
Матнро танҳо кормандони масъул мебинанд. Он тавассути почта фиристода намешавад ва ба сабтҳо намеафтад.
Пас аз фиристодан рақам ва калид мегиред — бо онҳо ҳолат ва ҷавоби моро мебинед.
Агар ҳоло ба касе хатар таҳдид кунад — ба 112 занг занед (хадамоти ягонаи ёрии таъҷилӣ).
